| a's profileเด็กหญิงรถถังPhotosBlogLists |  Tools  Help |
เด็กหญิงรถถังที่แห่งนี้...มีความเงียบ...มีความเจ็บปวด...มีความเคลื่อนไหว |
|||||||||||
|
ที่จะมี...เคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่ให้อภัยคุณทุกอย่างเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่เคียงข้างเวลาคุณเสียใจเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่จดจำความเป็นคุณได้ทุกอย่างเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่ยอมเสียสิ่งที่รักเพื่อคุณเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่ทนคุณได้ไม่ว่าคุณจะจู้จี้แค่ไหนเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่รับได้ในสิ่งที่คุณเป็นเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่อยากตื่นมาแล้วก็เจอเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่คุณคิดถึงเค้า แม้ว่าคุณจะไม่เหงาก็ตามเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่แคร์คุณจริงๆเคยมั้ย...ที่จะมี...คนที่รักคุณ แม้ว่าคุณจะไม่เห็นความสำคัญของเค้าเลยนี่คือ Forward mail ที่จะบอกว่าหากพบคนดังกล่าวให้รู้ไว้ว่าคุณพบสิ่งที่ดีและมีค่าที่สุดแล้วถ้าสังเกตให้ดี forward mail ด้านบนมีคำว่า "ทุกอย่าง" แค่เพียงประโยคแรกประโยคเดียว
ประโยคที่เหลือยังมีช่องโหว่ให้เราได้คิด
เหมือนความรักความสัมพันธ์ที่ต้องการพื้นที่ว่าง...คนสองคนต้องการพื้นที่ส่วนตัว
พื้นที่ว่างหรือพื้นที่ส่วนตัวจะอยู่ในสัดส่วนพอดีหากเราทั้งคู่ "ให้เกียรติกัน"
ขอให้วันแห่งความรักนี้มีแต่สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับทุกคน
ขอให้คนที่ฉันรักมีความสุข
ขอให้สิ่งที่ขอเป็นจริง
... วันเวลาที่หายไปดวงดาวพร่างพราวมากมายแค่ไหน
ดังดวงตะวันบอกลาใช่มั้ย เธอเห็นสิ่งนั้นชัดเจน ผู้คนต่างคนก็มีปัญหา เพียงแค่อดทนกับวันเวลาจะมีลำแสงเข้ามา ช่วยกันสะท้อน ระยับเกินกว่า วันเวลาที่หายไป
ขอเวลาฉันทำใจ ให้ข้างในมืดมิดว่างเปล่า ทุกๆอย่าง ทุกๆความ เดินกลับกลับมาพร้อมแสงสว่าง ส่องประกายงดงาม ในความมืดดำ ในเมืองหลอดไฟมากมายแค่ไหน วันเวลาที่หายไป credit:
... ไม่ว่าจะเจอเรื่องร้ายแค่ไหน เหนื่อยใจเท่าไหร่ ถ้ามีใครสักคนอยู่ข้างๆ ไม่จำเป็นต้องนั่งใกล้ๆ แค่ให้เรามั่นใจว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวแค่นี้ก็พอ ขอบคุณพี่นก ขอบคุณต้อง และขอบคุณพี่อาร์ตที่ "เคียงข้าง" น้องลิน ในวันที่มันเหนื่อยใจมากแล้วจริงๆ ขอบคุณค่ะ
ความผิดปกติปกติฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบกินก้วยเตี๋ยวกับตะเกียบไม่ใช่เพราะฉันทึ่มมากกับการใช้ตะเกียบ แม้จะจับไม่ถูกวิธีแต่ฉันก็คีบปลาดิบกินได้หมือนกัน
เหตุที่ฉันใช้ช้อนส้อมกินก้วยเตี๋ยวเพราะฉันอยากกินแบบทุกองค์ประกอบในคำๆ เดียว อย่างถ้ากินกับช้อนส้อม ฉันสามารถมีทั้งเส้น ทั้งผัก ทั้งเนื้อ และน้ำ อยู่ในช้อนเพื่อกินในคำๆ เดียวได้
แต่ตะเกียบทำอย่างนั้นไม่ได้...หลายคนยังไม่รู้เลยว่าฉันมีเหตุผลเช่นนั้น วันหนึ่งฉันกินแบบใช้ตะเกียบดู ไม่ได้ร้องเรียกขอช้อนส้อมเหมือนเคย ฉันกลับถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด
เพื่อนฉันถามว่า "ทำไมกินก้วยเตี๋ยวกบตะเกียบว่ะ" อ้าวเรื่องของกู (คิดเองในใจ) แต่ฉันก็ตอบมันไป อย่างที่ไม่ต้องตอบเลยจะดีกว่า - -" ฉันตอบไปว่า "โทรศัพท์แบตหมด"
บางอย่างที่เราไม่ ค่อย ทำ ขณะที่ใครๆ เค้าทำกันเป็นปกติ พอเราทำบ้าง มันก็เลยเกิดเป็นคำถามขึ้นมาว่า “ทำไม” คำอธิบายที่ตอบไป อาจไม่ค่อยชัดเจนสักเท่าไหร่
ฉันเลยพบว่า... ถ้าจะมีใครสักคนเข้าใจในพฤติกรรมแปลกๆ ของฉัน โดยที่ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ คนๆ นั้นคงเป็นคนหนึ่งที่ผูกพันและเข้าใจฉันได้ไม่ยาก
วันนี้เสียความรู้สึกมาก กับการที่ได้รู้อะไรบางอย่างจากการกระทำของ "คนที่ฉันรัก"
(ขอบคุณพี่โอ๊ะ) Homesickคิดถึงบ้าน คือประโยคที่เคยได้ยินมาแล้วหลายครั้ง แต่ไม่คิดว่าจะได้ใช้กับตัวเอง
5 ปีที่แล้วที่ใช้ชีวิตแบบโดดเดี่ยว (แต่ไม่ถึงกับเดียวดาย) ที่ต่างประเทศ
ฉันยังไม่เคยมีความรู้สึกคิดถึงบ้าน หรืออยากกลับบ้านเลยแม้แต่น้อย
แต่ตอนนี้สิ ฉันมาแค่ภูเก็ต ห่างจากกรุงเทพแค่ 2 ชั่วโมงนั่งเครื่องบิน
ฉันรู้สึกแล้ว...
"ฉันคิดถึงบ้าน"
บ้าน ในที่นี้อาจไม่ได้ใหญ่ โต หรูหรา ไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัว
แต่ฉันคิดถึงคนที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าคือบ้านของฉัน
พี่ชาย ที่อยู่กับฉันทุกเช้าก่อนออกไปทำงาน และกลับบ้านแทบทุกวันหลังจากเลิกงาน
"ฉันคิดถึงบ้าน"
ความเคยชินที่ฉันเคยมองข้าม
"กินข้าวหรือยัง จะกินไรไหม"
"วันนี้กลับดึกนะ ไม่ต้องคอย ปิดบ้านดีๆด้วย"
"เป็นไงบ้าง"...
ตอนนี้ฉันกลับอยากได้ยินมันอีกครั้ง
แม้บ้านฉันจะมีพี่ชายแค่ 2 คน
แต่ใครจะรู้ว่าน้องสาวที่เอาแต่ใจ ชอบสร้างความรำคาญให้กับพี่ชายทั้งสอง
อย่างฉันคนนี้...จะคิดถึงพวกเค้ามากที่สุด
Ps. คิดถึงเหล่าสาวกเพื่อนรักทั้งหลายเสมอเหมือนกัน
ความห่างไกลมันทำให้ฉันคิดถึงเธอ
ยิ่งห่างเหินเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้..ว่าเป็นเธอ..ที่ฉันรักหมดหัวใจ กลัวผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งว่ายน้ำไม่เป็น...แต่แล้ววันหนึ่ง
ผู้ชายคนหนึ่งก็มาสอนให้เธอว่ายน้ำ
เวลาล่วงเลยไป...ผู้หญิงคนนั้นว่ายน้ำได้
เธอว่ายน้ำ...ผู้ชายคนนั้นอยู่ในสระด้วยเฝ้าคอยดูและประคอง
เธอฝึกว่ายน้ำมากขึ้น...ผู้ชายคนนั้นยังไม่ไปไหน
เธอพยายามฝึกให้ว่ายน้ำเป็น...ผู้ชายคนนั้นยังอยู่...แต่เค้าปล่อยเธอไว้ในสระคนเดียว
วันนี้เธอพยายามว่ายน้ำอีก...ตะคริวกิน เธอร้องขอความช่วยเหลือ
ผู้ชายคนนั้นมองเธอ
เธอพยายามช่วยเหลือตัวเอง แต่ทำไม่ได้ มันไม่ได้ปวดแค่ส่วนที่ตะคริวกิน แต่มันเจ็บปวดที่ความรู้สึกทั้งหมดที่เธอมี
เธอกำลังจะจมน้ำ
เค้ากำลังเดินจากไป
แล้วเธอก็จมน้ำ
...
ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ว่ายน้ำ
เธอกลัว...กลัวที่จะจม
เธอนอนฝันร้ายทุกคืน เธอทรมานทุกครั้งที่ฝัน เพราะเธอฝันว่าเธอหายใจไม่ออก
และเธอ...กำลังจะจม
เธอร้องได้ทุกครั้งที่ฝันถึงมัน
เธอกลัว...กลัวเหลือเกิน
...
มีผู้ชายคนหนึ่งอยากสอนผู้หญิงคนหนึ่งให้ว่ายน้ำเป็น
แต่เค้าทำไม่ได้...แม้เธอจะชอบเล่นน้ำมากแค่ไหนก็ตาม
ความกลัวของผู้หญิงคนนี้...มีมากเกินไป
เค้าอยากรู้ว่าทำไมเธอถึงไม่กล้าว่ายน้ำ
เธอบอกไปว่า...เธอกลัวที่จะจม
...
ผู้หญิงคนหนึ่งชอบเล่นน้ำ...แต่เธอว่ายนำไม่เป็น
ผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาทักเธอ...พูดคุยกับเธอ
เธอพูดคุยกับเค้าเหมือนคนทั่วไป...แต่เธอรู้ว่ามันไม่เหมือนแบบทั่วไป
ผู้ชายคนนั้นชอบเล่นน้ำ...เค้าว่ายน้ำเป็น
เธอเห็นเค้าว่ายน้ำ...แล้วอยากว่ายน้ำบ้างแต่เธอกลัว
ผู้ชายคนนั้นเสนอว่าจะสอนเธอว่ายน้ำ
...
คิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะกล้าให้ผู้ชายคนนั้นสอนว่ายน้ำไหม
ถ้าผู้ชายคนนั้นคือคนที่สอนเธอว่ายน้ำคนแรก
คือผู้ชายคนที่เธอเห็นก่อนที่เธอจะจมน้ำในครั้งนั้น
และคือผู้ชายที่ทำให้เธอกลัวการว่ายน้ำตลอดไป
...
ผิดไหมที่ผู้หญิงคนนั้นจะกลัว
กับเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว
ผิดไหมที่เธอไม่กล้าให้เค้าสอนว่ายน้ำ
ทั้งที่เธออยากว่ายน้ำเป็น
ผิดไหม...ถ้าพบว่า
ฉันเองก็กลัว
|
||||||||||
|
|
